Çok ağlıyor..."ama ben seni bulamadım" diyor.... "ben de
seninle işe geliyim" diyor. Her cümlesi ok gibi. Kendi gözyaşları sicim
gibi akıyor. Begüm'de de yarım saat kalıp konuşup ikna ederdim aynı şeyi
Müge'ye de yapıyorum. Begüm'de de işe yaramazdı Müge de de yaramıyor. gitme
diyor.
Kreşimiz çok güzel. Kreş binası olarak inşa edilmiş. Minnacık, tek katlı,
sevimli bir yapı. Nerdeyse 20 yılllık bir kreş, sahibi de öğretmenler de gayet
tecrübeli. Bence civarda verilebilecek en sevimli en sıcak kreş mekanı. Bence
sıcak bir mekan ama ya kızlarım için. Onlar ne düşünüyor acaba. Bukadar
ağladığına göre benim düşüncelerimi paylaşmıyor.
Ben çocuk olsam nasıl bir kreşte olmak isterdim?
